Dag 2 : De geheime kracht van een telefoongesprek van 8 minuten

Opdracht van dag 2: het 8 minuten telefoongesprek

Ik schaak per dag zeker wel 5 keer op chess.com via (je raadt het al, een app op mijn telefoon). Normaal kunnen dat lange partijen zijn, maar ik kies ervoor partijen van maximaal 10 minuten te spelen. Dat vraagt niet veel tijd, de tijdsdruk zorgt ervoor dat je schaakt en zetten doet, je tegenstander heeft dezelfde tijdsdruk dus je moet wel opletten om te kunnen winnen.Dat gaan we doen met een telefoongesprek van 8 minuten. Nog korter als een schaakspel. Zeker als ik aan de winnende hand ben.

Oefening van dag 2 

  1. Vandaag kies je iemand uit die je mist, waar je meer van wilt weten, waar je je meer verbonden mee wilt voelen.
  2.  Stuur die persoon een bericht via WhatsApp of zij vandaag een gesprek met jou kunnen voeren. Of als het niet vandaag kan, dan maak je een afspraak voor een telefoongesprek van 8 minuten wanneer de ander ook kan. 
  3. Als die 8 minuten op zijn, beslis je samen wanneer je het volgende 8 minuten gesprek inplant. En dan bedank je de ander en zeg je gedag. Ga dan even achterover zitten en geniet dan nog even na van het gesprek. 

Weet je nog dat ik in dag 0 vertelde over de Harvard studie naar geluk? Een van de factoren van een gelukkig en goed leven is dat de gelukkigste mensen nu de tijd nemen om te bellen en letterlijk te verbinden met een ander.

Mensen die altijd 'druk druk druk' zijn, nemen zich voor (en je weet dat voornemens meestal mislukken) om in de toekomst echt contact op te nemen. Dat zijn ze ook echt van plan, want ze hebben in de toekomst een overvloed aan tijd waarbij we alsnog met oude vrienden verder gaan.  Dat voornemen valt dan in de dezelfde categorie 'na mijn pensioen ga ik reizen'.
Alleen vaak komt het leven er tussen, en dan hebben plannen nog wel eens de neiging om niet door te gaan. 

Dus: maak die afspraak voor een telefoongesprek van 8 minuten. Je voelt je dan weer helemaal opgeladen. Een studie in 2021 van mensen die meerdere telefoongesprekken per week voerden liet zien dat gevoelens van angst en onzekerheid, depressie en eenzaamheid snel verminderden.

Een paar van dit soort aanpassingen in de relaties met mensen die wij echt waarderen hebben dus een echt meetbaar positief effect op hoe wij ons voelen en hoe we over ons leven denken. Het is eigenlijk je eigen goudmijn om vitaal te zijn en te blijven. En door het niet te doen, negeer we dat we die goudmijn hebben.

Maak die afspraak voor dat telefoongesprek van 8 minuten en laat hieronder weten met wie je waarover sprak en hoe het ging. En vergeet geen vervolgafspraak te maken.


Extra uitleg van Dag 2: Ik stop met WhatsApp - klik om te openen

We whatsappen wat met elkaar af. Terwijl bellen zoveel meer impact heeft. 
Ja, ik weet dat het gebruik van WhatsApp voordelen heeft. Je stoort de ander niet, de ander kan reageren wanneer het echt uitkomt, en het is veiliger achter zo'n scherm. 

En toch.... bellen met de ander heeft een grotere en betere impact op de relatie met elkaar, want je hebt een beter en direct contact. Daar wordt je ook weer gelukkiger van.

Ik voel mij soms niet verbonden met mijn familie en vrienden. En dat is raar, want ik spreek ze de hele dag door.  En met 'spreken', bedoel ik dat we elkaar berichten sturen via WhatsApp. Ik hoor hun stem als ze mij een 'voicemail' sturen. Maar meestal schrijven we aan elkaar. 

WhatsApp is natuurlijk hartstikke handig. Het is gratis, werkt makkelijk en je kunt snel mensen bereiken en indelen in groepen. In onze familie hebben we  groepen met onze kinderen en aanhang, mijn (warme) kant van de familie, de (koude) kant van mijn vrouw, sportclubs, cursusgroepen, groepen met de datum van de gender-reveal van de baby etc.  Zeg ik een beetje grappend. En je kan nu 1024 mensen in 1 groep zetten dus alle ruimte om er iets van te maken, toch?

Als ik kijk naar mijn meest recente WhatsApp berichten, dan zie ik kerst- en nieuwjaarswensen met daarin de onvermijdelijke kerstman memes, goede voornemens met foto's van dikke buik voor en de vurig gewenste six pack na, de Top 2000, de hond van onze oudste zoon die gek doet onder de  kerstboom, foto's en video's van onze pasgeboren kleinkinderen, een podcast-aanbeveling, nieuwberichten, verjaardagswensen aan mijn zus (en ik heb de leukste zus van Nederland). Kortom: dezelfde ongeregeldheden als in jouw eigen telefoon.

WhatsApp is een onderdeel van elke relatie die ik heb in mijn leven: van mijn coaches, neven & nichten tot mijn collega's, mede-studenten en sportvrienden. Dankzij de app zie ik direct of ongeveer live dat mijn schoonzus bij een gospelkoor zit, dat onze dochter haar eigen dochter zelf in bad doet (voor de eerste keer), dat mijn zus haar hond plotseling is overleden.

Ik heb willekeurige mensen een opname gestuurd om ze een goed nieuwjaar te wensen. Om ze een hart onder de riem te steken. Om ze te even te vertellen waarom ze geweldig zijn en dat ik dankbaar ben om ze in mij leven te hebben. En dat gaf mij de kans om ze allemaal persoonlijk te benaderen, niet te hoeven wachten of ze wel of opnemen omdat ze nog sliepen op die eerste dagen van het nieuwe jaar. 

Dankzij de app weten klanten mij te bereiken als ik nog niet in Zoom ben verschenen, krijg ik nog gauw documenten toegestuurd om door te nemen en vertellen vrienden hoe zij het Oud en Nieuwfeest vinden.

Nou alle voordelen hebben we gehad! Helaas er zijn ook nadelen. Een studie uit 2017 zegt dat als je veel gesprekken hebt lopen en erg gefocust bent op de blauwe vinkjes (waarom is het nog niet gelezen, waarom is het wel gelezen en krijg ik geen antwoord), dat er dan 'negatieve psychologische consequenties' zijn voor de gebruiker.

Want hoe zorgt een app er in het algemeen voor dat gebruikers altijd terug komen? Door er voor te zorgen dat de gesprekken nooit eindigen. Doordat jij en ik als gebruikers reageren op de PING als er een bericht voor je is. Een app conditioneert jouw gedrag. Zodat je een soort Pavlov reactie krijgt. 

Ik ben begonnen met het uitzetten van alle pings die bij de groepschats horen. En video's en foto's komen niet meer automatisch in alle foto's terecht. Ik bepaal dus wat er gebeurt. 

En toch, en toch..... met al die verschillende manieren van communicatie zijn we met anderen nog niet echt of goed verbonden. Soms begin ik een antwoord te typen en dan heb ik het niet verzonden. Of ik heb nog verschillende berichten al gelezen en nog niet beantwoord. En dan is er geen echte verbinding met de ander. 

Hoe handig WhatsApp ook is, meestal is het makkelijker om snel (dus niet doordacht) te antwoorden. Ook omdat emoticons het gebruik van toepasselijke taal vervangen. En daarmee wordt de waarde van de woorden wordt minder. 

Ik heb daarom besloten dat ik bij langere berichten gewoon ga bellen. Ik zie wel of dat uit komt of niet. In plaats van lopend nog even snel een berichtje sturen, bel ik onze kinderen en vrienden.

Zodat onze gesprekken weer een begin, midden en einde hebben. Om een gesprek weer echt te beëindigen, van twee kanten, door gewoon 'Groetjes' of zelfs 'Doeiiiii!' te zeggen en te horen. In plaats van dat het woord 'online' vervalt op mijn telefoonscherm.

Echte gesprekken lopen uit. Gaan over ons leven en van alles en nog wat. Lossen we samen problemen op of bouwen samen een advies op.  Daar krijg je dan beiden ook weer energie van, en voel je je weer bijgetankt. Omdat een van de meest menselijke eigenschappen is: een gevoel van diepe verbinding hebben met een ander.

Whatsapp ga ik weer gebruiken zoals het bedoeld is: aan aanvulling op een echte conversatie in plaats van een echt gesprek. 

En wat doe jij?

 

Maak die afspraak voor dat telefoongesprek van 8 minuten en laat hieronder weten met wie je waarover sprak en hoe het ging. En vergeet geen vervolgafspraak te maken.


{"email":"Email address invalid","url":"Website address invalid","required":"Required field missing"}
Pen
>